Yurtimizda buyuk mutafakkir, shoir va davlat arbobi Alisher Navoiy tavalludining 585 yilligi keng jamoatchilik ishtirokida nishonlanmoqda. Bu sana taqvimdagi oddiy bir kun emas. Bu – milliy xotira, tilga, ilmga va ma’naviyatga bo‘lgan munosabatni qayta anglash pallasi.

Alisher Navoiy 1441 yilda tug‘ilib, turkiy tilni yuksak adabiy va ilmiy darajaga ko‘tardi. Uning ijodi orqali so‘z millat taqdirini belgilay oladigan kuch ekani namoyon bo‘ldi. Navoiy asarlarida inson, jamiyat va ma’naviy mas’uliyat o‘zaro bog‘liq holda talqin qilinadi. Shu bois uni o‘qish faqat adabiy zavq emas, balki fikrlash madaniyatidir.

Navoiy g‘azallarida vafo, axloq va insoniylik g‘oyasi markazda turadi. U “Xazoyin ul-maoniy” devonida shunday yozadi:

Kimki jahon ahliga qildi vafo,

Ko‘rmadi olamda ul hech jafo.

Bu bayt jamiyatda axloqiy barqarorlik insonning shaxsiy tanlovidan boshlanishini eslatadi. Navoiy uchun so‘z – tarbiya vositasi, she’r – jamiyatga murojaat.

Bugun Navoiy merosiga murojaat qilish har bir O‘zbekiston fuqarosi uchun umumiy mas’uliyatdir. Uning boy adabiy va ilmiy merosidan unumli foydalanish, asarlarini asrash, ma’nosini buzmasdan kelajak avlodga yetkazib berish – ma’naviy burch. Navoiyni o‘qish orqali biz tilni asraymiz. Til orqali esa millat tafakkurini saqlaymiz.

Alisher Navoiy tavalludining 585 yilligi barchamizni ilmga, so‘z qudratiga va milliy merosga mas’uliyat bilan qarashga chorlaydi. Bu o‘tmishga qaytish emas. Bu kelajakka ongli qadamdir.