ФУҚАРОЛАР ХАЙР-САХОВАТ ИШЛАРИ ВА МУҚАДДАС РАМАЗОН ОЙИ ТЎҒРИСИДА

Рамазон ойи кишилар ҳаётида уларнинг эътибори маънавий қадриятлар, меҳр-мурувват ва яқинларига ғамхўрлик қилишга қаратилган ўзига хос давр ҳисобланади. Ушбу ойда эзгу ишлар ва хайр-саховат кундалик ҳаётнинг бир қисмига айланади ҳамда муҳтожларни қўллаб-қувватлашга ёрдам бериш билан бирга жамиятда масъулият ва ҳамжиҳатлик ҳиссини мустаҳкамлайди.

Рамазон ойида ўзгаларга ёрдам бериш шунчаки ижтимоий мажбурият сифатида эмас, балки қалбларни поклаш, меҳр-мурувват кўрсатиш ва жамият ҳаётида иштирок этиш усули сифатида идрок этилади. Қадимдан барча кишилар рўза тутишган. Кўпгина рўзаларда таом ва сувдан қатъий тийилиш буюрилган, у чидамлиликнинг етарлича жиддий синови бўлиб, Яратганга бўлган эътиқоднинг мустаҳкамлиги мезони, шунингдек, ақл, руҳ ва танани поклаш усули бўлган.

БАТАФСИЛ